Chocola neemt tegenwoordig een behoorlijk deel van de snoepafdeling van de supermarkt in beslag, maar chocolade is nog niet eens zo lang bekend in Europa. We vertellen je over de geschiedenis van cacao. Het verhaal van chocolade begint duizenden jaren voor Christus in de regio die we nu kennen als Zuid-Mexico en Midden-Amerika. Een boom met ongewone vruchten en levendige kleuren leverde zaden op die zo waardevol waren dat het beschouwd werd als een geschenk van de goden. Het was de cacaoboom, bij de Azteken bekend als Xocatl. De Azteken waren niet de eersten die deze magische vrucht ontdekten en cultiveerden. De verdienste daarvan is van vroegere Meso-Amerikaanse beschavingen.

De Azteken leerden over de waarde van cacaobonen van hun voorgangers, de Maya’s, die al in 600 na Chr. begonnen met het verbouwen van cacao, en de Tolteken, die het voortzetten. De Azteken namen het idee over dat het een door God gegeven vrucht was. Ze gebruikten cacaobonen als handelswaar en zetten de traditie van het bereiden van chocolade als drank voort.

 

Wat de Maya’s dronken

Net als hun Meso-Amerikaanse voorgangers hebben de Maya’s cacaobonen verbouwd en geoogst. Ze ontwikkelden een proces dat we vandaag de dag nog steeds gebruiken om cacaolikeur of cacaopasta te produceren: Ze verwijderden de bonen uit de peul (een andere naam voor de vrucht), fermenteerden ze in vaten, legden ze te drogen en maalden ze vervolgens. De vloeistof werd gemengd met water en chilipepers. Andere ingrediënten zoals bloemen, vanille en honing werden toegevoegd. Het resultaat was een dikke, bittere, bittere, schuimige drank.

 

De Azteken en chocola

De Azteekse versie van de chocoladedrank verschilde van de Maya omdat het koud werd geserveerd. Een kleine minderheid van de upper-class burgers genoot van de schuimende drank. Het was duur om te maken en er waren veel waardevolle cacaobonen voor nodig. Als zodanig werd het gedronken door heersers, priesters en edelen van een hoge adel. De Azteken geloofden dat de drank medicinaal was, voor energie zorgde en de drang naar seks stimuleerde. Leden van de lagere klasse van de maatschappij kregen een voorproefje van de goddelijke drank bij speciale gelegenheden zoals een bruiloft.

 

Hoe chocola in Europa belandde

De conquistador Cortes keerde terug naar Spanje met verschillende rijkdommen uit het Azteken rijk, waaronder cacaobonen. Hij gaf de details van de bereiding van de bonen en het maken van de drank door. Hij bouwde ook cacaoplantages in de nieuwe kolonies die bonen voor de handel produceerden en welvaart brachten naar Spanje, maar de Spanjaarden namen geen genoegen met de bittere drank van de Azteken. Ze verbeterden het recept naar eigen smaak, met meer vanille, suiker en minder kruiden. Chocolade bleef echter een exclusieve traktatie. De Spaanse aristocratie genoot er decennialang in het geheim van en deelde het vervolgens met de rest van Europa. Toen chocolade zich uiteindelijk verspreidde naar Italië en Frankrijk, veranderde het recept opnieuw.

Ook tegenwoordig worden nog steeds nieuwe chocolade combinaties smaken verzonnen. Ook chocola bedrukken, vermalen of verwerken is steeds gewoner geworden. Sommige mensen kunnen zelfs niet meer zonder chocola.